Το ελληνικό πείραμα Μίλγκραμ

Tο 1961 ο καθηγητής ψυχολογίας του πανεπιστημίου Yale, Στάνλεϊ Μίλγκραμ, διεξήγε ένα ιστορικό πείραμα που έδειξε ότι άνθρωποι που βρίσκονται σε θέση εξουσίας είναι ικανοί να προβούν σε πράξεις που αντιβαίνουν στην κοινή λογική και το αίσθημα δικαίου παραβιάζοντας την ίδια τη συνείδηση τους, αρκεί αυτές να γίνονται κατόπιν εντολής από μία εποπτεύουσα αρχή που υποτίθεται πως κατέχει υψηλού επιπέδου γνώση και δρα με καλό σκοπό.

Στο πείραμα, ένας εκπρόσωπος της επιστημονικής 'αρχής' διαχώριζε μία ομάδα ατόμων σε 'δασκάλους' και 'μαθητές', παρέχοντας στους πρώτους την εξουσία να ελέγχουν τους δεύτερους ως προς τη γνώση τους σε συγκεκριμένες ερωτήσεις και να τους τιμωρούν μέσω της πρόκλησης σταδιακά αυξανόμενης έντασης ηλεκτροσόκ όταν δε γνώριζαν τις σωστές απαντήσεις.
Αν κατά τη διάρκεια του πειράματος ο 'δάσκαλος' αμφισβητούσε τη χρησιμότητα του ή πάθαινε κρίση συνείδησης, παρενέβαινε ο επόπτης με 'παραινέσεις' και 'απειλές', ζητώντας του να ολοκληρώσει τη διαδικασία, και λέγοντας του άλλοτε ότι 'το πείραμα απαιτεί να συνεχίσετε', άλλοτε πως 'είναι απολύτως κρίσιμο να συνεχίσετε' και άλλοτε πως “δεν υπάρχει άλλη επιλογή, πρέπει να συνεχίσετε.”

Αν ο 'δάσκαλος' αναρωτιόταν μήπως ο 'μαθητής' κινδύνευε να υποστεί μόνιμες βλάβες ή ακόμη και να πεθάνει, ο επόπτης τον διαβεβαίωνε πως τίποτε από τα δύο δεν επρόκειτο να συμβεί, παρά το γεγονός ότι η ένταση του ηλεκτροσόκ ήταν, θεωρητικά, ικανή να σκοτώσει και ασχέτως του ότι σε ορισμένες περιπτώσεις είχε προηγηθεί η προειδοποίηση ότι ο 'μαθητής' έπασχε από καρδιά. Αν ο 'δάσκαλος' σκεφτόταν να σταματήσει καθώς ο 'μαθητής' κάτω από φρικτούς πόνους φώναζε πως δεν ήθελε να συμμετάσχει άλλο στο πείραμα, ο εκπρόσωπος της 'αρχής' απαντούσε: “είτε αρέσει στο μαθητή είτε δεν αρέσει πρέπει να συνεχίσεις μέχρι να μάθει καλά όλες τις απαντήσεις, οπότε σε παρακαλώ συνέχισε.”

Αν παρόλα αυτά ο 'δάσκαλος' αποφάσιζε να πάει ενάντια στις εντολές της 'αρχής' και αρνούνταν να προκαλέσει επιπλέον, αναιτιολόγητο, πόνο στο 'μαθητή, το πείραμα σταματούσε. Ειδάλλως, συνεχιζόταν μέχρι ο 'μαθητής' να λάβει το μέγιστης έντασης ηλεκτροσόκ (450 βολτ) ή μέχρι να σταματήσει να ανταποκρίνεται, ένδειξη ότι είχε λιποθυμήσει ή ότι είχε πεθάνει (συνέχεια Το ελληνικό πείραμα Milgram).

6 reasons Spain will leave the euro first

By MATTHEW LYNN

The euro debt crisis, like any really spectacular geoeconomic event, is spawning its own special vocabulary.

We’ve already had Merkozy, now relegated to the footnotes, and are slowly getting used to the clunkier Merlande or Merkellande, as the oddly matched pairing of the German Chancellor Angela Merkel and the French President Francois Hollande has been dubbed. The Grexit, short for Greece finally giving up on the single currency, has been trending for the last few weeks. And coming up next: the Spexit.

What’s that? It’s shorthand for Spain quitting the euro — and we’re going to hear a lot of it over what promises to be a turbulent summer.

The Spanish are a lot more likely to pull out of the euro than the Greeks, or indeed any of the peripheral countries. They are too big to rescue, they have no political hang-ups about rupturing their relations with the European Union, they are already fed up with austerity, and there is a bigger Spanish-speaking world for them to grow into. There are few good reasons for the country to stay in the euro — and little sign it has the will to endure the sacrifices the currency will demand of them(from minority opinion)

 

Ακούστε την κραυγή της Αθήνας - La preghiera di Aiace

Συνηθίσαμε τόσο γρήγορα στα "κλισέ" που δε βλέπουμε πια τις καταστρεπτικές τους συνέπειες και έτσι τα επαναλαμβάνουμε συνεχώς σαν να επρόκειτο για αδιάψευστη αλήθεια, ενώ ο σκοπός τους είναι να μας γυρίσουν πίσω. Για παράδειγμα. ο κίνδυνος να ακολουθήσουμε την ίδια πορεία με την Ελλάδα, έχει γίνει σλόγκαν που μας μετατρέπει σε αμήχανους θεατές που παρατηρούν κάποια ιεροτελεστία μετάνοιας κατά την οποία ένας αποδιοπομπαίος τράγος θυσιάζεται για το καλό του συνόλου. Αυτοί που είναι διαφορετικοί δεν έχουν θέση ανάμεσά μας. Και αν οι νέες εκλογές, που μόλις προκηρύχτηκαν, δεν παρέχουν την απαιτούμενη πλειοψηφία από τους εταίρους τους, η μοίρα για την Ελλάδα θα είναι δυσοίωνη.
Πόσες φορές έχουμε ακούσει ηγέτες να ψιθυρίζουν απειλητικά: "Δε θέλετε να έχετε την ίδια τύχη με την Ελλάδα, θέλετε;" Η έξοδος από τη ζώνη του ευρώ ενώ δεν προβλεπόταν, εύκολα θα μπορούσε να επιτευχθεί κρυφά. Στην πραγματικότητα η Αθήνα έχει ήδη πέσει στη "ζώνη του λυκόφωτος" των μη - Ευρωπαίων, πράγμα που ήδη μοιάζει με επίκληση "μπαμπούλα" για να τρομάζει τα παιδιά. (tvxs--Barbara Spinelli)

CI ABITUIAMO talmente presto ai luoghi comuni che non ne vediamo più le perversità, e li ripetiamo macchinalmente quasi fossero verità inconfutabili: la loro funzione, del resto, è di metterti in riga. Il pericolo di divenire come la Grecia, per esempio: è una parola d'ordine ormai, e ci trasforma tutti in storditi spettatori di un rito penitenziale, dove s'uccide il capro per il bene collettivo. Il diverso, il difforme, non ha spazio nella nostra pòlis, e se le nuove elezioni che sono state convocate non produrranno la maggioranza voluta dai partner, il destino ellenico è segnato.

Lo sguardo di chi pronuncia la terribile minaccia azzittisce ogni obiezione, divide il mondo fra Noi e Loro. Quante volte abbiamo sentito i governanti insinuare, tenebrosi: "Non vorrai, vero?, far la fine della Grecia"? La copertina del settimanale Spiegel condensa il rito castigatore in un'immagine, ed ecco il Partenone sgretolarsi, ecco Atene invitata a scomparire dalla nostra vista invece di divenire nostro comune problema, da risolvere insieme come accade nelle vere pòlis. (La Reppublica)

Catastroika

Οι δημιουργοί του Debtocracy, του ντοκιμαντέρ που είδαν τουλάχιστον δύο εκ. άνθρωποι, επιστρέφουν με μια νέα παραγωγή.

Η CATASTROIKA αναζητά τις συνέπειες από την ολοκληρωτική εκποίηση μιας χώρας.Εξετάζοντας παραδείγματα ιδιωτικοποιήσεων και απορρύθμισης στις πιο αναπτυγμένες χώρες της Δύσης προσπαθεί να προβλέψει τι θα συμβεί αν το ίδιο μοντέλο εφαρμοστεί σε μία χώρα υπό καθεστώς επιτήρησης.

Φραγκφούρτη - Βερολίνο: 1Χ2

του Γιάνη Βαρουφάκη

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα μικρό, υπερχρεωμένο κράτος. Επειδή όμως το χρήμα έρρεε παντού ως ασταμάτητη οικουμενική παλίρροια (παραγόμενη από ανόητες τράπεζες στην Wall Street, στο City, στην Βόρεια Ευρώπη), το κόστος δανεισμού ήταν παντού μηδαμινό κι έτσι κανείς δεν έδινε σημασία. Ξάφνου, το φθινόπωρο του 2008, η παλίρροια έδωσε την θέση της στην άμπωτη. Με την άμπωτη να «στεγνώνει» τον τραπεζικό τομέα από ρευστό χρήμα, σιγά-σιγά ήρθε και η στασιμότητα στην πραγματική οικονομία. Αναπόφευκτα, το εθνικό εισόδημα του μικρού, υπερχρεωμένου κράτους άρχισε να μειώνεται την ώρα που ο ρυθμός αύξησης του χρέους (δηλαδή το επιτόκιο) μεγάλωνε (ελέω διεθνούς έλλειψης ρευστότητας που ωθούσε τα επιτόκια προς τα πάνω). Κάποια στιγμή, κανείς δεν δάνειζε στο μικρό αυτό κράτος ώστε να εξυπηρετεί (δηλαδή να επανακυλύει) το χρέος που, το 2008, ανερχόταν στα €260 δις.(συνέχεια στο protagon.gr)

Germany's Carthaginian terms for Greece

So yes, like Germany accepting the terms of the Carthaginian Peace with a gun to its head in 1919, Greece signed “an insincere acceptance of impossible conditions” - to borrow from Keynes - hoping that sense would prevail with time.

It is peculiarly appropriate that the country that gave the world the words “democracy” and “tragedy” should now be the beacon which alerts the world to the fact that the EU is extinguishing democracy – part of a wider tragedy that will eventually lead to the extinction of the EU itself. (from "The Telegraph")

Les consequences d'une sortie de l'euro

Le retour au franc provoquerait un séisme économique et social

Eurogeddon: The 10 failures of EU leaders

The 10 failures of EU leaders

By CNN Anchor, Nina dos Santos

Is this really the end?

EVEN as the euro zone hurtles towards a crash, most people are assuming that, in the end, European leaders will do whatever it takes to save the single currency. That is because the consequences of the euro’s destruction are so catastrophic that no sensible policymaker could stand by and let it happen.
A euro break-up would cause a global bust worse even than the one in 2008-09. The world’s most financially integrated region would be ripped apart by defaults, bank failures and the imposition of capital controls. The euro zone could shatter into different pieces, or a large block in the north and a fragmented south. Amid the recriminations and broken treaties after the failure of the European Union’s biggest economic project, wild currency swings between those in the core and those in the periphery would almost certainly bring the single market to a shuddering halt. The survival of the EU itself would be in doubt.
Yet the threat of a disaster does not always stop it from happening. The chances of the euro zone being smashed apart have risen alarmingly, thanks to financial panic, a rapidly weakening economic outlook and pigheaded brinkmanship. The odds of a safe landing are dwindling fast from The Economist

Οι ελληνικές καταθέσεις στην Ελβετία και το σκιώδες τραπεζικό σύστημα

The Krisis

Krisis - Trailer - The Prism GR2011 from niko on Vimeo.

Η ταινία Krisis, είναι ένα μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ το οποίο συνδυάζει τις ιστορίες που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια του The Prism GR2011. Αποτελεί ένα κολάζ από συνεντεύξεις, ιστορίες, time lapses και στιγμιότυπα, όπως αυτά καταγράφηκαν στη διάρκεια του project. To ντοκιμαντέρ στρέφει τη ματιά του στην κρίση, όπως αυτή βιώνεται από τους κατοίκους της Ελλάδας, κοιτάζοντας μέσα στις ψυχές των Ελλήνων και ταξιδεύοντας σε πολλές γωνιές της χώρας, από την Μακεδονία ως στα Δωδεκάνησα, σε διάστημα ενός χρόνου. Η ταινία αποτελεί ένα πείραμα στη μέθοδο του συλλογικού ντοκιμαντέρ, συνδυάζοντας διαφορετικές οπτικές γωνίες των ελλήνων, αλλά και διαφορετικές οπτικές γωνίες των δημιουργών

(from http://theprism.tv/)